ماهیت اساسی یک کمپرسور بدون روغن-در درجه اول با ویژگی عملیاتی آن تعریف می‌شود که "عدم دخالت روغن در فرآیند فشرده‌سازی"-به‌ویژه، عدم وجود روغن روان‌کننده در طول مراحل بحرانی فشرده‌سازی هوا-در نتیجه خلوص هوای خروجی را تضمین می‌کند. این ویژگی ساختاری تضمین می‌کند که واحد در حین کار نه غبار روغن تولید می‌کند و نه آلودگی روغن، و آن را قادر می‌سازد هوای فشرده نسبتاً خالص را تحویل دهد. این کمپرسور بدون روغن که به عنوان یک نوع تجهیزات فشرده‌سازی تمیز طبقه‌بندی می‌شود، معمولاً از مواد روان‌کننده یا پوشش‌های سطح تخصصی در محفظه تراکم خود استفاده می‌کند تا اصطکاک و سایش را به حداقل برساند، در حالی که به طور همزمان عملکردهای آب‌بندی و فشرده‌سازی را از طریق موتورساز دقیق{7} انجام می‌دهد. اگرچه روغن کاری برای اجزای انتقال مانند یاتاقان ها ضروری است، اما سیستم روانکاری کاملاً از سیستم فشرده سازی جدا نگه داشته می شود و در نتیجه اطمینان حاصل می شود که کیفیت هوای نهایی بی تأثیر باقی می ماند.
از نظر کاربرد، کمپرسورهای بدون روغن{0}به‌عنوان تجهیزات تخصصی برای محیط‌هایی که سطوح بالایی از خلوص را می‌طلبند-به‌ویژه صنایعی مانند فرآوری مواد غذایی، مراقبت‌های بهداشتی و الکترونیک، که در آن استانداردهای سختگیرانه در مورد کیفیت هوا در اولویت هستند، مناسب‌تر هستند. این واحدها ضمن ارائه مزایای متمایز از نظر پایداری عملیاتی و خلوص هوا، تقاضاهای بالاتری را نیز بر فرآیندهای تولید، دقت مواد و پروتکل‌های نگهداری تحمیل می‌کنند. در نتیجه، آنها به طور کلی سطح بالاتری از پیچیدگی تجهیزات را نشان می دهند.
